น้องลูกหมีชวนผมเข้ามาในบริเวณสวนหย่อมหน้าบ้านคุณย่านั่นเอง โอ๊ว ซาร่า บ้าไปเลย และเรา 2 คนก็ได้เข้ามานั่งคุยกันอย่างเป็นทางการตรงระเบียงหน้าบ้าน โดยมีบรรดาน้องๆ หลานๆของน้องลูกหมีอยู่ในบ้านกันเต็มไปหมดทำให้รู้สึกว่าบ้านหลังนี้แม้จะดึกดื่นแค่ไหนก็ยังหรรษา ครึกครื้นกันได้อีก ส่วน ผมและน้องลูกหมีก็นั่งคุยโน่นคุยนี่ประมาณครึ่งชั่วโมง เป็นครึ่งชั่วโมงที่ เร็วปานสายฟ้าแลบจริงๆ เลย ทำให้ผมนึกถึงคำอุปมาอุปไมย ของอัลเบิร์ต ไอสไตน์ นักวิทยาศาสตร์ชื่อก้องโลกที่พูดถึงทฤษฎีสัมพันธภาพที่ว่า
"วางมือบนเตาร้อน 1 นาที แต่เหมือนเวลาผ่านไปราว 1 ชั่วโมง นั่งคุยกับน้องลูกหมี ครึ่งชั่วโมง แต่เหมือนเวลาผ่านไปราว ครึ่งนาที นี่แหละ ทฤษฎีสัมพันธภาพ" คือ ...??แบบว่า ถ้าผมจำมาไม่ผิดอ่ะน่ะ
ลูกหมีน่ารักมากๆ จากครึ่งชั่วโมงที่ได้ใกล้ชิดสัมผัสในความเป็นตัวน้องลูกหมี ผมรู้สึกว่าผมเป็นผู้ชายที่โชคดีมากๆ คนนึงที่ได้เดินทางมาเอายาป้ายปากมาให้เธอ มันทำให้ผมนอนคิดต่อว่า น่ารักขนาดนี้แล้วทำไมมาให้ผมจีบได้อ่า จริงๆ น่าจะมีแฟนเป็นตัวเป็นตนก่อนที่จะมาเจอผมสิ คิดไปคิดมาก็ไม่รู้จะหาคำตอบไปเพื่ออะไร เพราะผมได้กลายเป็นผู้โชคดีคนนั้นไงละท
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น