ผมคิดถึงน้องลูกหมีทุกวัน ไม่รู้เป็นอะไร
สิ่งที่น้องลูกหมีแตกต่างจากผู้หญิงคนอื่น คือ ผมรู้สึกแน่ใจ และสนิทใจกับเธอแบบไม่มีเหตุผล น้องลูกหมี ผมมีความสุขและคุยกันแบบไหลลื่น แต่เธออาจจะมองผมเป็นแค่เพื่อนก็ได้ และก็อาจจะเป็นแบบนั้นจริง ๆ แต่นั่นไม่ใช่หน้าที่ผม หน้าที่ผมคือ ผมต้องทำให้น้องลูกหมีรู้สึกว่าผมนั้นคิดยังไง ผมว่าถ้าหากการกระทำของผมชัดเจนพอ น้องลูกหมีต้องถามผมขึ้นมาเอง .. อันนี้ผมคนดการณ์เอานะ
อาจจะเป็นอีกครั้งที่ผมต้องเสียใจกับเรื่องความรักก็ได้ ใครจะไปรู้ แต่สิ่งที่เสียใจยิ่งกว่า คือ การที่เรารู้ถึงความรู้สึกของตัวเองแต่กลับไม่ยอมทำอะไรสักอย่างแล้วปล่อยให้มันผ่านไปแบบไร้ความหมายนี่สิน่าเสียใจและเสียดายยิ่งกว่ามากครับ เห็นด้วยไหมท่านผู้อ่าน
ตอนนี้อยากมีโอกาสที่จะทำอะไรสักอย่างร่วมกับน้องลูกหมี ไรก็ได้ ผมแค่คิดว่าการสื่อสารมันเป็นเพียงแค่วิธีการเชื่อมตัวบุคคลแบบห่างๆ เราจำเป็นต้องสร้างประสบการณ์ร่วมกัน โดยต้องมีการเริ่มต้นในเร็วๆนี้ให้ได้ ต้องทำให้เป็นความจริง หากถึงวันนั้น ไม่ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้น ผมคิดว่าผมบรรลุอรหันต์ไปขั้นนึงแล้วละ 5555++
แล้วจะทำไรกันดี สร้างสรรค์หรือสนุก หรือเรียบง่าย หรือท้าทาย หรือกิน หรือไรดี
แล้วจะชวนแบบไหน ถ้ากวนๆ หน่อยก็ประมาณ...
"ตะเอง คือเย็นนี้เราอยากชวนตัวเองไปหาอะไรกระแทกปากกับเรา แถวตลาดศาลเจ้าหน่อย"
"เอาอุ้งตีนลูกหมีป่าว . วิช"
ยังไม่เข้าท่า T T
-หรือเอาแบบคลาสสิค-
"ตะเอง เราว่าจะชวนตะเองไปดูหนังวันพรุ่งนี้ เรื่อง 24 กะลังแจ๋ว"
"ไปดูกับเพื่อนมาแล้ว วิชชวนช้าไปนะ"
คงไม่เข้าท่า T T
ทู บี คอนทินนิว >>>>>
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น